Είστε μέλος;
Κάντε login εδώ!

eisodos

vivliothiki
Γίνετε τώρα μέλη,
εντελώς δωρεάν!
Εγγραφή

Γίνετε τώρα μέλη,
εντελώς δωρεάν!
Είστε ήδη μέλος του Feel Well Today



Με "πνίγει" ..... η ανησυχία μου !

Η ανησυχία είναι μια πολύ αμφιλεγόμενη στάση στον τρόπο ζωής μας. Όταν ήμασταν παιδιά περιμέναμε με αγωνία τα δώρα των Χριστουγέννων και την επιστροφή των γονιών μας στο σπίτι. Αυτή η αγωνία κατά την αναμονή ήταν το εναρκτήριο σημείο μιας ανακούφισης που πολύ προσδοκούσαμε. Όμως, λόγω των αρκετών άσχημων εξελίξεων καθημερινά στη ζωή, βιώνουμε μικρούς και μεγάλους φόβους κι έτσι αυτή η πίστη σε μια ανακούφιση που επιθυμούμε να έρθει, μεταφράζεται σε μικρές μικρές απογοητεύσεις οι οποίες πρωτίστως γίνονται στο μυαλό μας, πριν συμβούν στη ζωή. Θα μπορούσα να πω ότι δεν είναι λίγες οι φορές που συμβαίνουν στη ζωή επειδή κατέλαβαν χώρο στην σκέψη μας.

 

Περνάμε τη ζωή μας «σκαλίζοντας» το καθετί. Τι θα γίνει αν δεν μπορέσω να καλύψω τις υποχρεώσεις μου ; Αν δεν μπορώ να πληρώσω τους λογαριασμούς μου ; Αν με εγκαταλείψει ο/η σύντροφός μου ; Αν χάσω τον/την σύντροφό μου ; Πού μπορεί να είναι τώρα το παιδί μου ; Πώς θα είναι στην συνάντηση που έχω τη Δευτέρα ; Κι αν αγχωθώ σε βαθμό που παραλύσω ? Αυτά κι άλλα πολλά ερωτήματα κυριεύουν καθημερινά τη σκέψη μας κι έτσι η ζωή γίνεται ένας πολύπλοκος συνδυασμός όσων κάνουμε συνειδητά και όσων αναμένουμε αγωνιωδώς υποσυνείδητα.

Έχουμε φτάσει σε σημεία για οτιδήποτε θέλουμε αληθινά στη ζωή μας, να έχουμε διαθέσιμη μια αγωνία «καταστροφολογικής» φύσεως κι έτσι να δημιουργούμε μια αρνητική αναμονή η οποία καταφέρνει να ριζώσει στην σκέψη μας. Πιστεύουμε ότι η ανησυχία αυτή έχει την δυνατότητα να μας κάνει να αποτρέψουμε πιθανές «καταστροφές» αλλά αυτό είναι κάτι που σπανίως ισχύει. Στην ουσία η ανησυχία για οτιδήποτε αρνητικό – συνειδητά ή υποσυνείδητα – συχνά μας οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο από αυτό που θέλουμε και οι φόβοι μας έχουν μεγάλη επιρροή στο σημείο του εγκεφάλου που βιώνουμε τον φόβο με αποτέλεσμα να διακόπτει όποια άλλη λειτουργία μπορεί εκείνη τη στιγμή να στηρίζει την δημιουργία ενός θετικού στόχου ή πλάνου.

Είναι πολύ βοηθητικό να έχουμε εναλλακτικές λύσεις για να μπορέσουμε να διατηρήσουμε τη ψυχραιμία και τον ρεαλισμό μας ώρες που η προσμονή μας περιβάλλεται από έντονη ανησυχία, οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μας. Σηκώνεσαι Δευτέρα πρωί και ο κόσμος «μοιάζει» να καταρρέει. Ας δούμε πώς θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε την σειρά των σκέψεων ανησυχίας.

Απόσπασε το συναίσθημα που βιώνεις. Αντί να σκέφτεσαι τους φόβους σαν στιγμιαία γεγονότα, καλό θα ήταν να τους έχεις στο μυαλό σαν έδαφος που γλιστράει. Προσπάθησε να παρέμβεις στο φόβο με μια θετική σκέψη, μια θετική εικόνα που έχεις εύκολα προσβάσιμη στο μυαλό σου, με μουσική που σε ηρεμεί. Λειτουργεί πάντα. Δεν χρειάζεται να περιμένεις να τελειώσει η ανησυχία ή η προσμονή με κάποιο τυχαίο ή όχι τρόπο. Τελείωσέ την με δική σου παρέμβαση.

Η ανησυχία κατά την αναμονή είναι στην πραγματικότητα μια αρνητική προβολή σχετικά με ένα άγνωστο γεγονός. Δες πως μπορείς να μετατρέψεις την αρνητική προβολή σε θετική. Δηλαδή σε ελπίδα η οποία μπορεί να σε βοηθήσει να ανησυχείς μεν αλλά θετικά δε. Η θετικότητα δεν αντανακλά μόνο την πραγματικότητα αλλά μπορεί και να δημιουργήσει την πραγματικότητα.

Άλλαξε επίκεντρο της προσοχής σου. Αντί να επικεντρώνεσαι στον παλμό της καρδιάς σου που αυξάνει συνεχώς ή να κάνεις κάτι που διατηρεί το άγχος αυτό, κάνε κάτι εντελώς διαφορετικό. Αν έχεις κάποιο αντικείμενο που ξέρεις ότι σε ηρεμεί, άγγιξέ το. Δες ένα βιντεάκι που έχει θετική εξέλιξη. Κάτι πολύ βοηθητικό είναι η καταγραφή ενός θετικού γεγονότος την ημέρα – όσο μεγάλης ή μικρής σημασίας κι αν θεωρείται την στιγμή που σε κυριεύει ο αρνητισμός.

Μπορείς να έχεις την προσοχή σου στραμμένη σε αυτό που σε κάνει να αγωνιάς αλλά απέφυγε να το κρίνεις και να το αναλύεις. Αν, για παράδειγμα, την ώρα που ανησυχείς βλέπεις ότι έχεις ταχυκαρδία ή ενοχλήσεις στο στομάχι σου, απλά παρακολούθησέ το χωρίς να το ερμηνεύεις. Θα δεις ότι μαζί με διαφραγματικές αναπνοές, θα μπορέσεις να νοιώσεις εσωτερική ηρεμία. Όμως είναι απαραίτητο να αντισταθείς στον πειρασμό να αναλύσεις.

Αναρωτήσου τα εξής :

Αν αυτό που προβλέπω είναι κακό, ποιο είναι το καλό ; Αν αυτό που υποθέτω είναι το φρικτό, σε τι μπορώ να ευελπιστώ ; Αν αυτό που σκέφτομαι ότι θα συμβεί με αρρωσταίνει, τι μπορεί να με κάνει να νοιώσω όμορφα ; Αν δώσεις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, θα μπορέσεις να αναπτύξεις την ικανότητά σου να ηρεμείς τον εαυτό σου κι έτσι θα γίνεται πιο φυσικά στην ζωή σου, καθώς πλέον θα αποτελούν μέρος της καθημερινής σου σκέψης και εν καιρώ στάση ζωής.

Είναι μόνο μια αρχή, αλλά είναι αρκετά σημαντικά για να μπορέσουμε να κάνουμε κάποιες αλλαγές. Είναι μια αρχή που μπορεί βήμα βήμα να μας πάει πιο κοντά στην κατανόηση της ανησυχίας που έχουμε σε περιόδους προσμονής η οποία δημιουργεί την ψευδαίσθηση του ελέγχου. Στη ζωή όμως το κλειδί δεν είναι να ελέγχουμε τα πάντα αλλά να αναγνωρίζουμε τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε να ελέγξουμε και να ζούμε σύμφωνα με αυτό.