Είστε μέλος;
Κάντε login εδώ!

eisodos

vivliothiki
Γίνετε τώρα μέλη,
εντελώς δωρεάν!
Εγγραφή

Γίνετε τώρα μέλη,
εντελώς δωρεάν!
Είστε ήδη μέλος του Feel Well Today



Μα αφού φταίει ! Μήπως να μην κατηγορήσεις αυτή την φορά.....τον σύντροφό σου ;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που κατηγορήσατε τον σύντροφό σας και εν τέλει το μόνο που καταφέρατε ήταν να δυναμώσετε την ένταση των αρνητικών συναισθημάτων που νοιώσατε ; Ακόμα κι όταν το λάθος είναι πραγματικά δικό του/της, αν καταφέρετε να μην τον κατηγορήσετε θα δείτε τα άμεσα όπως και τα πιο μακροπρόθεσμα οφέλη. Άμεσα, θα αποφύγετε τις άσχημες σκηνές, τα ξεσπάσματα και τις τύψεις. Μακροπρόθεσμα, θα ενισχύσετε την αίσθηση ευθύνης για τις αντιδράσεις και τα συναισθήματά σας. Έτσι έχουμε καταλήξει σε τρεις σημαντικούς λόγους για τους οποίους θα ήταν καλό να αποφεύγετε να κατηγορείτε τον σύντροφό σας. Πρώτον, όταν κατηγορούμε τον σύντροφό μας, αυτό κάνει τον άλλον να συνδέει αυτό που ακούει με το άγχος, τον θυμό και την ντροπή που βίωσε στα παιδικά του χρόνια. Οπότε μια «παιδική» αντίδραση είναι και κάτι αναμενόμενο από μέρους του. Δεύτερον, η κατηγορία που του δίνουμε συνήθως αντανακλά τις δικές μας μη-ρεαλιστικές προσδοκίες. Και τρίτον, η τάση μας να κατηγορήσουμε τον άλλον προκύπτει από την δική μας συναισθηματική ανωριμότητα. Τα άμεσα οφέλη λοιπόν είναι έντονα. Μπορούμε να αποφύγουμε να προκαλέσουμε αντιδράσεις που μοιάζουν και σε εμάς τους ίδιους παιδικές. Το γεγονός ότι η κατηγορία κάνει τον άνθρωπο να οδηγείτε αυτομάτως σε συσχετισμούς που αφορούν την σχέση γονέα-παιδιού είναι κάτι που πλέον μπορούμε να συναντήσουμε σε βιβλιογραφία ψυχολογικού και ιατρικού περιεχομένου και μάλιστα είναι άξιο παρατήρησης το πόσο μεγάλη αντίσταση φέρουν σε αυτό σε βαθμό που να μην θέλουν καν να ακούνε για αυτό, οι άνθρωποι που πραγματικά έχουν μεγάλη ανάγκη για αλλαγή συμπεριφοράς. Είναι πραγματικά ανθρώπινο να μας δημιουργούνται αρνητικά συναισθήματα όταν νοιώθουμε απειλή. Το μυαλό ενός παιδιού θεωρεί τον θυμωμένο γονέα ή αυτόν που τον τιμωρεί, μεγάλη απειλή για την επιβίωσή του. Ένας ενήλικας όμως συνδυάζει (όχι απόλυτα συνειδητά) έναν θυμωμένο σύντροφο ο οποίος «απαιτεί» αλλαγή συμπεριφοράς από τον άλλον, με απειλητικές εμπειρίες από την παιδική ηλικία. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως οι συναναστροφές με τον σύντροφο μπορεί να φέρουν απειλή για την επιβίωση του εγώ, κι όχι ζωής όπως στην παιδική ηλικία. Είναι λοιπόν απαραίτητο να θυμόμαστε ότι ο εγκέφαλός μας δεν αναγνωρίζει τη διαφορά μεταξύ απειλής ζωής και απειλής του εγώ. Οτιδήποτε αντιλαμβάνεται ως απειλή, αυτομάτως μεταφράζεται σε απειλή ζωής. Είτε ακούμε μια έκρηξη είτε τον θόρυβο που κάνουν τα κλειδιά όταν πέφτουν στην τουαλέτα, η στιγμιαία αντίδραση του εγκεφάλου είναι ίδια. Στην συνέχεια, όταν το ενήλικο μυαλό σκέφτεται ότι κάτι είναι απαίσιο και τραγικό και επομένως ότι δεν μπορεί να το αντέξει, δίνει σήμα για μεγαλύτερη έκκριση ορμονών που συνδέονται με την αντίδραση μάχη-ή-φυγή. Αν βρίσκεστε στη θέση του κατήγορου, το πιο πιθανό είναι να αισθάνεστε μια απειλή στο εγώ σας, στην ψυχική σας ηρεμία δηλαδή, στην επιθυμία σας να σας φέρονται ισότητα και με σεβασμό όπως και δίκαια. Αν βρίσκεστε στη θέση του κατηγορούμενου, οι συσχετισμοί που μπορεί να κάνει το μυαλό σας αν είστε ο σύντροφος που κατηγορείται, σας ξυπνούν συσχετισμούς με εν δυνάμει απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, αποθηκευμένες στην αμυγδαλή και το δεξί ημισφαίριο. Τα μυαλά λοιπόν δύο ενηλίκων ερμηνεύουν τις καταστάσεις που ίσως να είναι απειλητικές για το εγώ τους σαν να απειλούν τη ζωή τους και αντιδρούν αναλόγως. Αυτό που θα μπορούσαμε να δούμε σαν «αντίδοτο» είναι η συνειδητή επιλογή να προσπαθούμε ολοένα και περισσότερο να κρατάμε τις συναναστροφές μας σε επίπεδο ενήλικα – ενήλικα. Αντί να μιλάμε σαν γονιός που έχει θυμώσει με το παιδί του ή σαν ένα παιδί που αμύνεται, θα μας βοηθήσει αν μιλήσουμε στον σύντροφό μας όπως μιλάμε με φίλους μας έτσι ώστε να μπορέσουμε να διαχειριστούμε τα αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να μας προκληθούν κι έτσι να έχουμε λογικές αντιδράσεις ακολούθως. Τα μακροπρόθεσμα οφέλη αφορούν τον δεύτερο και τρίτο λόγο και συγκεκριμένα να αδράξουμε την ευκαιρία να ενισχύσουμε την αίσθηση ευθύνης του εαυτού μας. Και μπορεί να σας ακούγεται σαν κάτι καινούργιο η ιδέα ενίσχυσης της ευθύνης εαυτού ιδίως στις ερωτικές σχέσεις αλλά θα σας πω αμέσως τι εννοώ. Η ικανοποίηση που νοιώθουμε μέσα σε μια σχέση, οι προσδοκίες και οι συναισθηματικές μας αντιδράσεις είναι όλα δική μας ευθύνη και όχι του συντρόφου μας. Είμαστε δηλαδή εμείς οι ίδιοι υπεύθυνοι για όσα αισθανόμαστε όπως και για το πώς συμπεριφερόμαστε. Ακόμα κι αν πραγματικά φταίει ο σύντροφός μας για κάτι που συνέβη, αν επιλέξουμε να τον κατηγορήσουμε στην ουσία θα προβάλουμε τις δικές μας μη-ρεαλιστικές προσδοκίες. Αν δεν είμαστε ευτυχισμένοι με τον σύντροφό μας, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά στις προσδοκίες μας. Ακόμα κι αν αυτές μοιάζουν λογικές όχι μόνο στα δικά μας μάτια αλλά και στων φίλων και συγγενών μας, αν συνεχίσουμε να περιμένουμε αλλαγή από τον σύντροφό μας ενώ δεν δείχνει να έχει αυτή τη διάθεση σύμφωνα με τις προσδοκίες μας, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να τροφοδοτούμε αρνητικά συναισθήματα και να αυξάνουμε αυτή την μη-ικανοποίηση που αισθανόμαστε σε αυτή τη σχέση. Τονίζω λοιπόν ότι όταν κατηγορούμε τον σύντροφό μας (ακόμα κι αν φταίει πραγματικά θα ξαναπώ), η συναισθηματική ωριμότητά μας έχει καθοριστικό ρόλο. Διότι η συναισθηματική ωρίμανση δεν έχει άμεση σχέση με την ηλικία. Καθώς οι πιο πρόσφατες έρευνες στην ανάπτυξη του εγκεφάλου δείχνουν ότι ο εγκέφαλός μας είναι πλήρως προγραμματισμένος μέχρι τα 25-26 χρόνια ηλικίας για λειτουργίες που σηματοδοτούν συναισθηματική ωριμότητα ( αναστολής αρνητικών συναισθημάτων, κρίση, λογική σκέψη ). Μπορεί λοιπόν να είμαστε αρκετά ικανοί στην λήψη και διεκπεραίωση ευθυνών ενήλικα – επιλογή συντρόφου, επαγγελματικής ζωής, εκπαίδευσης, μεγάλωμα παιδιών, αποταμίευση για τα γεράματα – χωρίς να είμαστε συναισθηματικά ώριμοι. Διότι όπως κάθε άλλη πραγματικά πολύτιμη δεξιότητα στη ζωή, η συναισθηματική ωρίμανση θέλει αποφασιστικότητα και καθημερινή εξάσκηση. Το αντίδοτο ? Το είπα ήδη. Εξάσκηση και επανεξέταση των ανεκπλήρωτων προσδοκιών, όπως και ανάκτηση ελέγχου των αρνητικών συναισθηματικών αντιδράσεων. Να θυμάστε ότι ο στόχος σας είναι να βελτιώσετε τις σχέσεις σας σε σημεία που θεωρείτε ότι έχουν αδυναμίες. Εκεί, και τα δύο αντίδοτα, είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά.